The Prominent Online Society of Myanmar Blogger

မစႏၵာသို႔ .... (၁)

မစႏၵာေရ ....

စကၤာပူရဲ႕ ေႏြေခါင္ေခါင္ရက္ေတြက ပူစပ္ပူေလာင္ႏိုင္လြန္းပါတယ္။ အပူရွိန္လန္႔ၿပီး အိမ္ျပင္လည္း မထြက္ခ်င္ ၊ ထြက္ခ်င္ျပန္ေတာ့လည္း ဟိုဝယ္မိ ဒီဝယ္မိ အပိုေတြကုန္လြန္းတာေၾကာင့္ အိမ္တြင္းပဲေအာင္းေနတာ ဘယ္ႏွစ္ရက္ရွိလို႔ ဘယ္ႏွစ္ပတ္ေျမာက္မွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး။ တစ္ေန႔ညကေတာ့ မိုးခ်လိုက္တာ။ ေနာက္တစ္ေန႔တစ္မနက္လံုး စိမ့္ၿပီး ေနလို႔ေကာင္းတယ္။ ဒါလည္း ခဏပါပဲေလ ။ ဒီကၽြန္းရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း ပူဆယ္ရက္ ၊ ေအး တစ္မနက္ေပါ့။ အဆင္မေျပမႈေတြ မ်ားတယ္ မစႏၵာေရ ...။ ဘယ္ၿဂိဳဟ္ထဲဝင္လို႔ ဘယ္ၿဂိဳဟ္မ်ားပတ္ေနေရာ့ မသိ။ ဘာမွလည္း ဟုတ္တိပတ္တိ မယ္မယ္ရရ မလုပ္မကိုင္ရပါဘဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ပင္ပန္းလွၿပီ ထင္ေနတဲ့စိတ္ကိုလည္း ေဖ်ာက္မရဘူး။ အသိတစ္ေယာက္ေျပာတဲ့ စကားေလး အမွတ္ရမိတယ္။ သူက တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ဖိစီးမႈေတြ သိပ္မ်ားတဲ့အခါ ဆလံုလူမ်ိဳးလူငယ္ေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္း ေတြးမိတယ္ဆိုရဲ႕။ ဆလံုလူမ်ိဳးဆိုတာ ပင္လယ္မွာပဲေန ၊ သူတို႔အိမ္က ေလွ ၊ သူတို႔အေဖာ္က သခင္ကို အၿမဲသစၥာေစာင့္သိေနမဲ့ ေခြးတစ္ေကာင္။ ဆလံုလူမ်ိဳးေတြ ဘဝက ေအးခ်မ္းလွတယ္လို႔ သူ႕အျမင္ကိုေျပာဖူးတယ္။ သူကိုယ္တိုင္လည္း တစ္ခါတစ္ေလ ဆလံုလူငယ္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ေကာင္းကင္ျပာျပာ ၊ ေရျပာျပာ မွာ ေလွကေလးတစ္စင္း ေခြးတစ္ေကာင္နဲ႔ ဇာတ္ျမဳပ္ေနခ်င္တယ္လို႔ တမ္းတမ္းတတ ညည္းညဴသံကို အခုခ်ိန္မွ ျပန္ၾကားေနမိတယ္။ စိတ္မာလွၿပီထင္တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း တစ္ကယ္တမ္းက်ေတာ့ ထင္သေလာက္မမာေသးမွန္း တေရးေရးသိလာတယ္။ အဆင္မေျပမႈကို မိမိကိုယ္တိုင္ပဲ ဖန္တီးမိေနသလားပဲ မသိ။ Biomedical Science ကို အသည္းအသန္တက္ခ်င္ေနေတာ့ ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲေျဖႏိုင္ေအာင္လည္း လုပ္ေနရေသးတယ္။ Research ဆိုတဲ့ စကားလံုးကလည္း ကိုယ့္ကိုယ္အေတာ္ေလးဆြဲေဆာင္ထားႏိုင္တာကိုး။ ခက္တာက စာမက်က္တာၾကာလို႔ ထင္ပါ့ ၊ အဂၤလိပ္စာနဲ႔ အထိအေတြ႕နည္းတာလည္း ၾကာလို႔ပဲထင္ပါ့ ခုၿပန္လုပ္ေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ သိပ္အဆင္မေျပသလိုပဲ။ တစ္ေလာက ဘေလာ့ဂ္ေရးတဲ့ Mr.DBA ရဲ႕ က်ည္ေပြ႕ေရေလာင္းျခင္း ပို႔စ္ကို သြားသတိရတယ္။ အသက္မငယ္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွ IELTS ေျဖမွာမို႔ သင္တန္းသြားတက္ပံု အေတြ႕အၾကံဳေလးေရးထားတယ္။ ေကာင္းတဲ့ပို႔စ္ေလး ပါပဲ။ ကိုယ့္ကိုေတာင္ ငယ္တုန္းလုပ္ထားဖို႔ ေျပာၿပီး သတၱိရွိရင္ ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရင္ေတာ့ သင္တန္းမတက္ဘဲ အိမ္မွာပဲ ေလ့လာၾကည့္ဖို႔ အၾကံေလးေပးေသးရဲ႕။ အဲတုန္းက ကိုယ္ေတြက ေျဖဖို႔စိတ္ကူးေတာ့ရွိပါရဲ႕ ၊ ေျဖျဖစ္ဦးမယ္က မထင္ေတာ့ ေခါင္းပဲ တညိတ္ညိတ္ေပါ့။ သိပ္အမ်ားၾကီး ေတြးမထားဘူး။ အခုခ်ိန္မ်ားေတာ့ အေသအေက်ကို အမွတ္ေကာင္းေကာင္းလိုခ်င္ ေနမိရဲ႕။ ဒီဘက္ေခတ္ပညာေရးမွာ IELTS ၊ TOFEL အမွတ္ေတြ မရွိေတာ့ ရထားတဲ့ တကၠသိုလ္ဝင္တန္းအမွတ္ေလးက လႊင့္ပဲပစ္ရေတာ့မလိုလို ၊ အားေတာင္ငယ္မိပါတယ္ေလ။ မစႏၵာလည္း ဂိုက္လုပ္တယ္ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ေက်ာင္းသားေလးေတြ (၁၀) တန္း ေျဖၿပီးတာနဲ႔ အဲဒီဘက္ကိုတစ္ခါတည္း အားစိုက္ဖို႔ ေျပာေပး ။ ႏိုင္ငံတကာ ပညာေရးကို ရင္ေဘာင္တန္းဝင္ခ်င္တဲ့ ကေလးေတြကိုေပါ့။ ျမန္မာျပည္ပညာေရးရဲ႕ B.E.H.S လက္မွတ္က GCE O Level နဲ႔ ညီသေယာင္ေယာင္ အေျခအေနေပးတာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ရမလိုပါပဲေလ။ စိတ္မၾကည္မလင္နဲ႔ဆိုေပမဲ့ တာဝန္က တာဝန္ေပပဲမို႔ စာလုပ္ရေသးေတာ့ ဒီမနက္ဖတ္မိတဲ့ သင္ခန္းစာက Swallows in migration (ပ်ံလႊားငွက္တို႔ စားက်က္ေရႊ႕ေျပာင္းျခင္း) ။ စာမဖတ္ရေသးပါဘူး ။ ေခါင္းစဥ္ဖတ္မိတာနဲ႔ အေတြးက ဟိုပ်ံ႕ ဒီပ်ံ႕ ......။

မစ္(စ္)သြန္းသြန္း