The Prominent Online Society of Myanmar Blogger

ႏႈတ္ဆိတ္ေနေသာ အခ်စ္

ဟိုး အေစာႀကီးကတည္းက ေကာင္မေလးရဲ႕ မိဘေတြက သူ႔ ေကာင္ေလးနဲ႔ကို လံုး၀ သေဘာမတူတာပါ။ မိဘအသိုင္းအ၀ိုင္းရဲ႕ အေျခအေနေတြ မတူၾကေတာ့ အျမင္မတူတာေတြဟာ ေနာက္ေနာင္ တစ္သက္လံုး ဒုကၡ ေရာက္စရာေတြခ်ည္းလို႔ လူႀကီးေတြက အေၾကာင္းျပၾကတယ္။ မိဘေတြရဲ႕ ဖိအားေတြေၾကာင့္ သူတို႔ စံုတြဲ အျမဲလိုလို စကားမ်ားၾကတယ္။ ေကာင္မေလးဟာ ေကာင္ေလးကို အသက္ထက္ဆံုး ခ်စ္ေနေလေတာ့ သူ႔ေကာင္ေလးကို ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္သလဲ ဆိုၿပီး အျမဲ ေမးေလ့ရွိတယ္။

ဒီေမးခြန္းအတြက္ ေကာင္ေလးမွာ ေျဖျပစရာ စကားလံုးေတြ ရွားေနေတာ့ တခါတေလ ေကာင္မေလးက အေတာ္ေလး စိတ္ပ်က္မိတယ္။ သူ႔ေလာက္ မခ်စ္လို႔လား ဆိုၿပီးေတာ့လည္း တခါတခါ သံသယ ၀င္မိေတာ့တယ္။ ေနာက္ၿပီး မိဘေတြ သေဘာမတူလို႔ ထြက္လာတဲ့ စကားလံုး အျပင္းစားေတြေၾကာင့္လည္း ေဒါသမွန္သမွ်ဟာ ေကာင္ေလးအေပၚပဲ ဖြင့္ခ်လိုက္တယ္။ ေကာင္ေလးကေတာ့ သူ႔ခ်စ္သူရဲ႕ ေဒါသ အားလံုးကို တိတ္ဆိတ္ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ပဲ ဘာမွ မေျပာဘဲ ၿငိမ္ခံေနလိုက္တယ္။

ႏွစ္အနည္းငယ္ ၾကာေတာ့ ေကာင္ေလးက ႏိုင္ငံျခားမွာ ပညာဆက္သင္ဖို႔ အခြင့္အေရး ေပၚလာေတာ့ သူ ႏိုင္ငံျခားသြားဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ မထြက္ခြာခင္မွာ သူ ေကာင္မေလးကို
" စကားလံုးေတြနဲ႔ ပီျပင္ေအာင္ ပံုမေဖာ္တတ္ေပမယ့္ အခ်စ္ေလးအေပၚ ကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္သလဲဆိုတာ ကို အသိဆံုးပါ။ အခ်စ္ေလး ခြင့္ျပဳမယ္ဆိုရင္ က်န္ေနေသးတဲ့ မင္းဘ၀ရဲ႕ စကၠန္႔တိုင္းကို ကို ေစာင့္ေရွာက္ပါရေစလား။ အခ်စ္ရဲ႕ မိဘေတြကိုေတာ့ ကို သူတုိ႔ သေဘာတူတဲ့အထိ ႀကိဳးစားပါ႔မယ္။ ကို႔ကို လက္ထပ္ခြင့္ ျပဳပါလား။" လို႔ ေတာင္းဆိုလိုက္တယ္။

ေကာင္မေလး သေဘာတူလုိက္သလို၊ ေကာင္ေလးရဲ႕ အထပ္ထပ္ အခါခါ ႀကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္ မိဘေတြကလည္း လက္ထပ္ခြင့္ ျပဳလိုက္တယ္။ ဒါနဲ႔ သူ မထြက္ခြာခင္မွာပဲ လူႀကီးခ်င္း ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းပြဲေလး လုပ္ခဲ့တယ္။

ေကာင္ေလး အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားမွာ ပညာဆက္ၿပီး သင္ေနတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ အတူ ေကာင္မေလးကလည္း လုပ္ငန္းခြင္၀င္ၿပီး တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ပိုက္ဆံ စုေနေတာ့တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေတြကို ဖုန္းနဲ႔ အင္တာနက္ကေန တဆင့္ပဲ ထုတ္ေဖာ္ခြင့္ ရၾကတယ္။ လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ ခက္ခဲတဲ့ ဘ၀ေတြကို ျဖတ္သန္းေနရေပမယ့္ ႏွစ္ေယာက္လံုး ဇြဲမေလွ်ာ့တမ္း ႀကိဳးစားလာၾကတယ္။

တစ္ေန႔ ေကာင္မေလး အလုပ္ကေန အျပန္လမ္းမွာ ယာဥ္တိုက္မႈျဖစ္ၿပီး လံုး၀ သတိလစ္ ေမ့ေမ်ာသြားတယ္။ သူ ႏိုးလာတဲ့အခါ သူ႔ အိပ္ရာေဘးမွာ ျမင္လိုက္ရတာက သူ႔ မိဘႏွစ္ပါး။ သူ အေတာ္ေလး ထိခုိက္ၿပီး ဒဏ္ရာ ရေနတာကို သတိထားမိလိုက္တယ္။ သူ႔ အေမ ကုတင္ေဘးမွာ အရမ္းငိုေနတာ ေတြ႕ေတာ့ သူ႔အေမကို ေျဖသိမ့္ စကားေျပာဖို႔ အားယူလိုက္တယ္။ သူရဲ႕ ႀကိဳးစားမႈနဲ႔အတူ သတိထားမိလိုက္တာ သူ႔ ႏႈတ္က ထြက္က်လာတာ စကားလံုးေတြ မဟုတ္ဘဲ ေလသံေတြပဲ ျဖစ္ေနတယ္။ သူရဲ႕ အသံေတြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားၿပီ ........

သူ႔ ဦးေႏွာက္ကို ထိခုိက္သြားတဲ့အတြက္ အသံ မထြက္ႏိုင္ေတာ့တာလို႔ ဆရာ၀န္က ရွင္းျပခဲ့တယ္။ သူ႔မိဘေတြရဲ႕ ေျဖသိမ့္စကားကို နားေထာင္ေနရင္း ဘာဆို ဘာမွကို မေျပာႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေဘးနားမွာ ပံုပံုေလး လဲေနေတာ့တယ္။

ေဆး႐ံုမွာ ေနေနရတဲ့ ကာလအတြင္း တိတ္တိတ္ေလး ငိုေန႐ံုကလြဲလို႔ ခိုးငိုေန႐ံုပဲေလ။ ေၾကကြဲျခင္းဟာ သူ႔ကို အေဖာ္ျပဳေနတာေပါ႔။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ၾကည့္ရာတာ အရာရာဟာ အရင္ကထက္ ဘာမွ မေျပာင္းလဲပါဘူး။ ဖုန္းျမည္သံက လြဲလို႔ေပါ႔။ ဖုန္းျမည္သံတုိင္းဟာ သူ႔ ႏွလံုးသားကို ထိုးစြေနသလို စူးကနဲ ေအာင့္သြားေလာက္ေအာင္ ဖန္တီးေနေတာ့တယ္။ သူ႔ေကာင္ေလးကို ဒီကိစၥေတြ ဘာမွ မသိေစခ်င္ဘူးေလ။ စိတ္ပင္ပန္းေနရတဲ့ ဒုကၡနဲ႔ သူ႔ကို ၀န္ထုပ္၀န္ပိုး မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ဒါနဲ႔ သူ႔ေကာင္ေလးဆီ စာတစ္ေစာင္ ေရးလိုက္တယ္။ ေနာက္ထပ္ အၾကာႀကီး မေစာင့္ဆိုင္းခ်င္ေတာ့လို႔ လို႔ အေၾကာင္းျပၿပီး သူ႔ကုိ လက္စြတ္ ျပန္ပို႔ေပးလိုက္တယ္။ အသည္းကြဲရွာတဲ့ ေကာင္ေလးခမ်ာ စာေတြ အထပ္ထပ္ပို႔၊ ဖုန္းေတြ အခါခါ ေခၚေနေလေတာ့ ေကာင္မေလးခမ်ာလည္း ဖုန္းေဘးနား ထုိင္ငိုေနရင္း ငိုရင္းကလြဲလို႔ ဘာတတ္ႏိုင္ဦးမွာတဲ့လဲ။

အတိတ္အားလံုးကို ေမ့ေပ်ာက္ႏိုင္ေအာင္၊ အရာအားလုံးကို ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ျဖစ္သြားေအာင္ မိဘေတြက နဂို ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ေ၀းရာ တစ္ေနရာမွာ အေျခခ်ဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။

ပတ္၀န္းက်င္ အသစ္မွာ ေကာင္မေလးဟာ လက္အမူအရာနဲ႔ စကားေျပာတတ္ဖို႔ သင္ယူရင္း ဘ၀အသစ္တစ္ခုကုိ စတင္လိုက္တယ္။ ေန႔တုိင္းလိုလိုပဲ ေကာင္ေလးကို ေမ့ေပ်ာက္ပစ္ဖို႔ သတိေပးေနရေလာက္ေအာင္ အေတာ္ေလး စိတ္ပင္ပန္းေနတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး ေကာင္ေလး ျပန္ေရာက္ေနေၾကာင္း ေျပာတယ္။ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ် ေကာင္ေလးကို မေျပာျပဖို႔ ေတာင္းဆိုလိုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ သူ႔သတင္း ဘာမွ မၾကားရေတာ့ဘူး။

တစ္ႏွစ္ၾကာေတာ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္း စာအိတ္တစ္လံုး ယူလာၿပီး သူ႔ဆီ ျပန္ေရာက္လာတယ္။ စာအိတ္ထဲမွာက ေကာင္ေလးရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ ဖိတ္စာ။ ေကာင္မေလးခမ်ာ မ်က္ရည္ေတြ စို႔တက္လာၿပီး စူးေအာင့္ေနတဲ့ ရင္ဘက္ႀကီးနဲ႔ သတၱိေမြးၿပီး သတို႔သမီး နာမည္ကို လွမ္းဖတ္လိုက္တယ္။ အဲ ... ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႔ ေတြ႕လိုက္ရတာက သူရဲ႕နာမည္။

ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္တာလဲ။ သူ႔ သူငယ္ခ်င္းကို ေမးဖို႔ အားယူေနတုန္းမွာပဲ သူ႔အေရွ႕မွာ ေကာင္ေလးကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ေကာင္ေလးက လက္အမူအရာနဲ႔ ေကာင္မေလးကို လွမ္းေျပာလိုက္တယ္။
"ကို တစ္ႏွစ္တိတိ အခ်ိန္ယူၿပီး လက္အမူအရာနဲ႔ စကားေျပာတတ္ဖုိ႔ သင္ယူခဲ့တယ္။ ေပးခဲ့တဲ့ ကို႔ရဲ႕ ကတိေတြ မပ်က္ျပယ္ႏုိင္ေသးဘူး ဆိုတာကုိ သိေစခ်င္လို႔ပါ။ မင္းရဲ႕ အသံအျဖစ္နဲ႔ ေဘးနားမွာ ေနထိုင္ဖို႔ အခြင့္အေရးေလး ကို႔ကို ေပးပါလား။ မင္းကို အရမ္းခ်စ္တယ္။"
ေျပာၿပီး ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပဲ ေကာင္မေလးကို လက္စြတ္ ျပန္၀တ္ေပးလိုက္တယ္။ အခုေတာ့ ေကာင္မေလး ျပံဳးႏိုင္ရွာၿပီေလ ...... ။