ျပာသုိ

[ေမာင္မ်ိဳး]

ေအးခ်မ္းတဲ့ ေတာရြာေလးတစ္ရြာမွာ ေမာင္ျပာသို ကိုေမြးခဲ့တယ္ ၊ ေအးခ်မ္းတဲ့ႏွင္းနဲ ့ ျပာသုိလမွာ မေအးခ်မ္းစြာနဲ ့ ျပာသိုေရာက္လာခဲ့ပါျပီး ထိုညက အေဖက ကိုင္းထဲက သခြားျခံမွာ ညသြားေစာင့္အိပ္တယ္ ဒီႏွစ္ သခြားေတြ အထြက္မ်ားေတာ့ ျပာသိုတို ့ မိသားစုအတြက္ ေခ်ာင္လည္မွာေလ တိရိစၦာရန္နဲ ့ သူခိုးရန္ကလည္း ေၾကာက္ရေသးတယ္ ဒါေၾကာင့္ အေဖက ကိုင္းထဲက တဲအိမ္ေလးမွာ တစ္ေယာက္တည္း ညသြားေစာင့္အိပ္တယ္။ ျပာသုိ ့ကိုယ္၀န္နဲ ့ အေမ အသက္ကၾကီး အရုပ္ကေလးေတြလို စုျပဳန္ေနတဲ့ သားသမီးေတြ ေမြးျပီးတာေတာင္ ျပာသုိ ့ကို ဒီေလာကထဲေရာက္ေအာင္ ဘာလို ့ ေခၚလာေသးသလဲ အေမရာ တကယ္ဆို လူ ့ဘ၀ ဒီေလာက္ၾကမ္းတမ္းမယ္ထင္ရင္ ျပာသို အေမ့၀မ္းထဲ ေရာက္မလာပါဘူး။ ေတာရြာဓေလ့ ေမြးကာနီးအမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ နက္စ္မ ေတြ မလိုဘူး အေကာင္းစားေဆး၀ါးေတြၾကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈေတြ မရွိခဲ့ဘူး ။ျပာသို ့ကို ေမြးဖြားခါနီ အေမက ျခံထြက္စႏြန္းတစ္ခ်ိဳ ့နဲ ့ လံုခ်ည္ေဟာင္းတစ္ခ်ိဳ ့သာ အေမ ျပင္ဆင္ထားခဲ့တယ္။

အဲ့ဒီညက အေမ့၀မ္းထဲမွာ ျပာသုိေလးက အျပင္ေလာကကို ေရာက္ဖူးခ်င္လွပါျပီးဆိုျပီး ရုန္ကန္ေနေလရဲ့ လက္သည္က တစ္ျခားရြာက ကိုယ္၀န္သည္တစ္ေယာက္ ေမြးဖို ့သြားေနတယ္ ။ နာက်င္မႈေတြနဲ ့ မိခင္ေမတၱာေတြ အျပည့္နဲ ့ အသက္ကိုေလာင္းေၾကးထပ္ လက္သည္မပါပဲ အေမက ျပာသုိ ့ကိုသူတစ္ေယာက္တည္းေမြးခဲ့တာလို ့ ျပန္ေျပာျပတိုင္း အေမ့ကို သနားတဲ့စိတ္ ၊ ေလးစားမိတဲ့စိတ္ေတြနဲ ့ ျပာသို ့ရဲ့ အႏႈိင္းမဲ ့မိခင္ကို ခ်စ္ျမတ္နိုးမိတယ္ တကယ္ဆို ေလာကထဲကိုၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းေရာက္လာျပီး ေမြးခဲ့တဲ့ ေကာင္က ဘ၀ၾကမ္းၾကမ္းေတြကိုလည္း စိတ္ဓာတ္ခိုင္ခိုင္နဲ ့ေက်ာ္ျဖတ္ဖို ့ ေကာင္းတယ္မဟုတ္လား အခုေတာ့ ..............................။ျပာသုိ ေလာဘ မၾကီးခဲ့ပါဘူး သူမ်ားေတြ ၀တ္ခ်င္သလို ျပာသုိေလးလည္း ၀တ္ခ်င္ခဲ့တာ သူတို ့စားသလို စားခ်င္ခဲ့တာပါ ။လူမွန္းသိတတ္စထဲက ဘ၀ၾကမ္းၾကမ္းေတြက သူ ့ကိုစိန္ေခၚေနျပီးး။

ျပာသိုဒီေန ့ ေက်ာင္းစတတ္မယ့္ေန ့ ဆရာ၀န္ၾကီးလုပ္မွာလား စစ္ဗိုလ္ၾကီးလုပ္မွာလားလို ့ ေမးတိုင္း ျပာသုိေလးအျမဲေျဖခဲ့တာ ေက်ာင္းဆရာတစ္ဦးလုပ္မယ္ဆိုတာပါပဲ ။မူလတန္းေက်ာင္းသားဘ၀ အစ္ကို ၀တ္လို ့အေရာင္ေတြ လြင့္ပ်ယ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းေဘာင္းဘီေလးက ျပာသုိ့ အတြက္ေပါ့ လြယ္အိတ္ေလးကေတာ့ တစ္ခါခါ အေဖ ျမိဳ့ကုိတက္ရင္ လြယ္ေနက် အိတ္ကေလး ျပာသုိ သိပ္ၾကိဳက္တဲ့ အျပာေရာင္အိတ္ကေလးမွာ အေမႊးဖြားဖြားေလးေတြနဲ ့ မရွက္တတ္ခဲ့ဘူး ေဟာင္းေနေပမယ့္။ ဖိနပ္ေလးကျပတ္သြားေပမယ့္ ၀ယ္ေပးမယ္ေျပာလိုက္ မ၀ယ္ေပးနိုင္လိုက္ျဖစ္ေနတဲ့ အေမ့၀မ္းနည္းမ်က္ႏွာကိုသူက မသိနားမလည္ခင္ထဲက အလြတ္ရခဲ့တာ ေက်ာင္းစာအုပ္ေလးလား အေဖ ျပာသုိ ့အတြက္ ၀ါးခ်မ္းေလးေတြနဲ ့ညွပ္ မိုးတြင္းဘက္ ငါးမွ်ားတဲ့အခ်ိန္သံုးတဲ့ အပ္ခ်ည္လံုးအၾကီးစားနဲ ့ ခ်ဳပ္ျပီးသံုးရတဲ့ ေက်ာင္းစာအုပ္ေလးေတြပါ။ ေက်ာင္းမွာ ဆန္ျပဳတ္တိုက္အံုးမယ္တဲ့ ပိုက္ဆံထည့္ရအံုးမယ္ အေမ့ဆီကေတာင္းေနတာလည္း ၃ ရက္ရွိျပီး မေတာင္းခ်င္ေတာ့ဘူး ျပာသုိ အေမ့ကုိလည္း သနားလွျပီး ဘယ္တတ္နိုင္မလဲ ဆန္ျပဳတ္တိုက္မယ့္ ေန ့ေက်ာင္းမသြားေတာ့ဘူးလို ့ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္ ။

အလယ္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ ျပာသုိက ဘ၀နာခဲ့တာပါ ဒါေၾကာင့္ အဆင့္တစ္မရခဲ့ေပမယ့္ ျပာသုိ ဘယ္ေတာ့မွ စာေမးပြဲမက်ခဲ့သလို ရြာက ေက်ာင္းကေလးမွာ စာေတာ္တဲ့သူေတြထဲ ပါခဲ့တာေပါ့ ။ ေထာက္ပံ့ေၾကးဆု ေလွ်ာက္ၾကမလားတဲ့ ဆရာမအသံနဲ ့အတူ ေက်ာင္းသား ၆ ဦးလက္ညႈိေထာင္းလိုက္ၾကတ့ဲ အဲ့ထဲမွာ ျပာသိုလည္းပါတာေပါ့ ေထာက္ပံ့ေၾကးဆုရရင္ အေမ့ဆီက သူေတာင္းစရာမလုိေတာ့ဘူးေလ ခက္တာက လုိတာ ၅ ဦးထဲ အခု လက္ညႈိးေထာင္ေနတာက ၆ ဦးျဖစ္ေနတယ္ ။တစ္တန္းလံုးတိတ္ဆိတ္ေနတယ္ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ျပာသို့ ေဘးက သူငယ္ခ်င္းက “ဆရာမ ..ျပာသုိ ့ကုိေရြးပါ သူအေမ့က ဒီႏွစ္ေနလည္းမေကာင္း သူတို ့ေမာင္ႏွမေတြကလည္းအမ်ားၾကီး စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ ဘာသာစံုးေပါင္းေရးေနတာ ၾကည့္ၾကည့္ဆရာမ ” ဆိုျပီး အေဖခ်ဳပ္ေပးထားတဲ့ ၀ါးျခမ္းညွပ္ ေက်ာင္းစာအုပ္ေလးကို ဆရာမကို လွမ္းေပးလိုက္တယ္ ။ အဲ့ဒီတုန္းက ျပာသို ့ဘ၀မွာ ၀မ္းအနည္းဆံုးေတြေန ့ေတြထဲက တစ္ေန ့ပါ တစ္တန္းလံုးက သူ ့ကိုၾကည့္ေနၾကတာ သနားတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ ့ ျပီးေတာ့ လက္ေထာင္ထားၾကတဲ့ အတန္းေဖာ္ေလးေတြ အားလံုးလည္း မတိုင္ပင္ပဲ လက္ကေလးေတြျပန္ရုတ္လိုက္ၾကတယ္ ။၀မ္းနည္းလိုက္တာ အဲ့ဒီေန ့က ျပာသုိ ေက်ာင္းလြယ္ အိတ္ကို ကိုင္ျပီး အတန္းထဲက ေျပးထြက္ခဲ့တယ္ ျပီးေတာ့ အေမအိမ္ကိုမနားတမ္းေျပးျပီး ျပာသုိ ရႈိက္ၾကီးတငင္ငိုခဲ့တယ္ အေမက ဘာေမးခြန္းတစ္ခုမွ မေမးပဲ ျပာသုိ ့ ေခါင္းကိုပြတ္သပ္ေနတာေပါ့ ေမာ့ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခိုက္ အေမ့ပါးျပင္မွာမ်က္ရည္စေတြနဲ ့.........................။