The Prominent Online Society of Myanmar Blogger
We're sorry, but this discussion has just been closed to further replies.
Tags:
က်ေနာ္ႀကိဳက္တဲ့ စာေရးဆရာ
ေက်ာ္၀င္း ရဲ႕
ဆိုင္ဘာဓေလ့ အေကာက္အယူမ်ား
ဆိုတဲ့ စာအုပ္က ေဆာင္းပါးေလးပါ။
ဘေလာ့ဂ္၊ ဘေလာ့ဂါ၊ ဘေလာ့ဂင္း
၁၉၉၇-ခုႏွစ္က ရိုေဘာ့၀စ္စဒမ့္ကြမ္ ၀ဘ္ဆိုဒ္မွာ စေတြ႕ရတဲ့ ေ၀ါဟာရလို႔ အဆိုရွိပါတယ္။ စသံုးစဥ္က weblog ပါ။ ေနာက္မွ အတိုခ်ံဳ႕ၿပီး Blog ျဖစ္လာရာကေန တြင္က်ယ္လာတဲ့ ေ၀ါဟာရ ျဖစ္ပါတယ္။ အတိအက် ဘာသာျပန္ဖို႔ မလြယ္တာမို႔ ဘေလာ့ဂ္ ပဲ ထားလိုက္ၾကပါစုိ႔။ အဓိပၸါယ္က ကြန္ပ်ဴတာကီးဘုတ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဆဲလ္ဖုန္း သံုးၿပီး ကိုယ္ေျပာခ်င္၊ ေရးခ်င္ရာေတြ ခ်ေရးလို႔ရတဲ့ ၀ဘ္ဆိုဒ္ ေတြကို ေခၚပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ နိစၥဓူ၀ ကိစၥေတြကို မွတ္တမ္းတင္ၾကတာမို႔ အင္တာနက္ဒိုင္ယာရီ လို႔လည္း ေခၚၾကတာရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕က ကိုယ္ပိုင္၀ဘ္ဆိုဒ္တင္ၿပီး ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့ ေတြ ေထာင္ထားၾကတာရွိသလို ဘယ္သူမဆို တစ္ျပားမွ ေပးစရာမလိုပဲ ဖရီး၀င္ေရးလို႔ရတဲ့ ၀ဘ္ဆိုဒ္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။
ဘေလာ့ဂ္ဂါ (Blogger) ဆိုတာက အဲသလို မိုးေပၚမွာ စာေရးတဲ့သူေတြကို ေခၚတာပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အင္တာနက္ဂ်ာနယ္လစ္ လို႔ ေခၚၾကတာရွိသလို နိဳင္ငံသားဂ်ာနယ္လစ္ လို႔ ေခၚၾကတာလည္း ရွိရဲ႕။ သူ႕အေၾကာင္းနဲ႔သူလို႔ ဆိုရပါလိမ့္မယ္။ ဒီလို အြန္လိုင္းေပၚမွာ စာေရးၾကတာမ်ိဳး ကို ဘေလာ့ဂ္ဂင္း (Blogging) လို႔ ေခၚပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြစုၿပီး အေၾကာင္းအရာတစ္ခုခုကို တည္ ေဆြးေႏြးၾကတာမ်ိဳး ကိုလည္း ဘေလာ့ဂ္ဂင္း လို႔ သံုးလာၾကပါတယ္။
ဘေလာ့ဂ္လွဳပ္ရွားမွဳ ဟာ စခါစကေတာ့ သာမန္လို႔ ေျပာနိဳင္ေလာက္ပါတယ္။ ကိုယ့္ရင္ထဲရွိတာ၊ ကိုယ့္စိတ္ထဲရွိတာ ခ်ေရးလိုက္တဲ့ သေဘာမို႔ ဒိုင္ယာရီေရးတာနဲ႔ တူတယ္။ မကြာလွဘူး။ ေရးၾက ေျပာၾကတဲ့ အေၾကာင္းအရာ အမ်ားစုကလည္း ပုဂၢိဳလ္ေရးသက္သက္က မ်ားပါတယ္။ မာမီကေျပာတယ္.. ဒီေန႔မိုးရြာမယ္တဲ့.. စတာမ်ိဳး။ ေနာက္ေတာ့ အမ်ားနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ ကိစၥ၊ (ေျပာရရင္) လူ႔အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုလံုးနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ကိစၥေတြကိုပါ ဘေလာ့ဂ္ လုပ္လာၾကတယ္။ ဘေလာဂ္ဂါ အခ်င္းခ်င္းလည္း အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးၾကတာ၊ ေ၀ဖန္ၾကတာေတြ ရွိလာတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း အင္တာနက္ဂ်ာနယ္လစ္လို႔ ေခၚလာၾကတာျဖစ္မယ္ ထင္ပါရဲ႕။
ဘေလာ့ဂ္လွဳပ္ရွားမွဳရဲ႕ ထူးျခားခ်က္က ဘာအကန္႔အသတ္၊ အထိန္းအခ်ဳပ္မွ မရွိတာပါ။ ဥပေဒနဲ႔ ကန္႔တာ ထိန္းတာ မေျပာနဲ႔ အယ္ဒီတာေတာင္ မရွိဘူး။ ကိုယ္ေရးခ်င္၊ ေျပာခ်င္တာကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခ်ေရးၾကတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ နာမည္၀ွက္နဲ႔ ေရးၾကတာမ်ားလို႔ မေက်နပ္တဲ့လူေတြဘက္ကလည္း အေရးယူဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။ အခုလို အထိန္းအခ်ဳပ္မရွိလို႔ ဗရမ္းဗတာျဖစ္တာမ်ိဳး ရွိသေလာက္ ရွိေပမယ့္ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းတဲ့ သတင္းစီးဆင္းမွဳကို အားေပးတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ နိဳင္ငံသားအခြင့္အေရး (Citizen Right) ကို အျပည့္အ၀ အသံုးခ်ၾကတာမို႔ နိဳင္ငံသား ဂ်ာနယ္လစ္ (Citizen Journalist) လို႔ ေခၚၾကတာေတြလည္း ရွိတယ္။
မီဒီယာေလာက အေနနဲ႔ ဘေလာဂါေတြကို အေလးထားလာရတဲ့ ကိစၥကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ခရာမွဳတ္သူ (Whistle blower) အခန္းကဏေၾကာင့္လို႔ ဆိုပါတယ္။ C.B.S လို အေက်ာ္ေဒးယ် မီဒီယာႀကီးကိုေတာင္ ဘေလာ့ဂါေတြက ဖြင့္ခ်ဖူးလို႔ မီဒီယာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ျဖံဳၾကတယ္။ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ ေျမေပၚမီဒီယာေတြ ဘယ္လိုမွရဖို႔မလြယ္ေလာက္တဲ့ သတင္းဦး၊ သတင္းထူးေတြ ေပးနိဳင္တာမို႔ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြရဲ႕ အားကိုးရာလည္း ျဖစ္ျပန္တယ္။ တံခါးဖြင့္ စူးစမ္းေလ့လာၾကတဲ့ သတင္းခန္းမေတြ (Open-source newsrooms) ေတြ အြန္လိုင္းေပၚမွာ အၿပိဳင္းအရိုင္း ေပၚလာတာ ဘေလာ့ဂါေတြရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္လို႔ ေျပာနိဳင္စရာ ရွိပါတယ္။
အီရတ္စစ္ပြဲ အႀကိဳကာလေလာက္ကစၿပီး မီဒီယာေလာကသာမကေတာ့ဘူး နိဳင္ငံေရးေလာက ကပါ ဘေလာ့ဂါေတြကို အေလးထားေစာင့္ၾကည့္လာရေတာ့တယ္။ အထူးသျဖင့္ ဘုရွ္အစိုးရရဲ႕ အီရတ္စစ္ပြဲေပၚလစီကို ေ၀ဖန္ေထာက္ျပတဲ့ အမည္မသိဘေလာ့ဂါေတြရဲ႕ သေဘာထားအျမင္ေတြဆိုရင္ စစ္မဟာဗ်ဴဟာပညာရွင္ ဆိုသူေတြေတာင္ လက္ဖ်ားခါရတယ္ဆိုပဲ။ ပညာရွင္တစ္ခ်ိဳ႕ကဆိုရင္ ဘေလာ့ဂါေတြကို ဆိုက္ဘာဒီမိုကေရစီကို လက္ေတြ႕ က်င့္သံုးေနၾကတဲ့ ပထမဆံုး ခရုဆိတ္တာ ေတြ လို႔ေတာင္ အမႊန္းတင္ၾကတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘေလာ့လွဳပ္ရွားမွဳဟာ စတာ ဘာမွ မၾကာလွေသးေပမယ့္ အံ့ၾသေလာက္ေအာင္ အျပန္႔က်ယ္လာတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္ ၀ဘ္ဆိုဒ္ေပၚမွာ ဘေလာ့ေပါင္း သန္း၀က္ေက်ာ္ေနၿပီလို႔ သိရတယ္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု တစ္ခုတည္းမွာကိုပဲ ဘေလာ့ဂါပရိသတ္ (၃၂)သန္းထိ ရွိလာၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။ နယူးေယာ့တိုင္းမ္ ဂ်ာနယ္လစ္ ေသာမတ္မရီးမင္း ကေတာ့ တံခါးမရွိ ဓားမရွိ စူးစမ္းေလ့လာေရး (open-source) လို႔ အကဲျဖတ္တယ္။ ကမၻာႀကီးကို အဖ်ားခတ္လိုက္တဲ့ ရိုက္ခ်က္တစ္ခု လို႔လည္း ဆိုပါတယ္။
© 2009 Created by MBS on Ning. Create a Ning Network!